بر اساس مطالعات به عمل آمده پژوهشها و بروندادهاي سازمان فرهنگي- هنري كلانشهر تهران عبارتند از:
1. تقابل و تعامل توسعه درون زا در مفاهيم محله و شهر (نمونه موردي شهر تهران)
2. مباني روانشناختي ضرورت طراحي برنامه هاي فرهنگي- اجتماعي؛ مبتني بر خانواده و محله.
3. مفاهيم، رويکردهاي نظري و تجارب جهاني توسعه محله اي؛ مطالعه تطبيقي و بررسي تجارب ساير کشورها.
4. مقايسه محله هاي شهري در گذشته و امروز.
5. جهاني شدن و هويت فرهنگي- اجتماعي؛ از محلي گرايي تا محله گرايي.
6. مباني نظري و رويکرد سياسي در برنامه ريزي و مديريت محله اي.
7. اصول و مفاهيم توسعه پايدار محله اي از ديدگاهي پديدار شناختي.
8. تحول جايگاه اجتماعي محله در توسعه شهري جديد.
9. ظرفيت سازي توسعه محله اي.
10. کل گيري تاريخي- اجتماعي محله هاي تهران از آغاز تا زمان حاضر.
11. توسعه محله هاي تهران و شهرهاي بزرگ.
12. جامعه اطلاعاتي و توسعه محله اي راهکاري در راستاي توسعه پايدار شهر پايدار.
13. درآمدي بر توسعه محله اي پايدار : مفاهيم نظري و خاستگاه تاريخي.
14. توسعه اجتماعات محلي، شالوده پايداري کلان شهرهاي جنوب.
15. مباني نظري و سنخ شناسي نظريه هاي توسعه اجتماع محلي.
16. مطالعه موردي طرح محله شهري پايدار فالس کريک جنوب شرقي sefcدر ونکور کانادا.
17. رويکردي انساني به توسعه پايدار محله اي.
18. نقش مسجد در توسعه محله اي.
19. شهرهاي پايدار.
20. توسعه محلي و ساختارهاي جهاني.
21. نقش مسجد در مديريت توسعه محله اي.
22. حولات نظام مديريت فضايي و شهري براي توسعه پايدار محله اي در فرانسه.
23. بررسي جامعه شناختي مديريت محله در شهر ايراني در پهنه تاريخ و زمان حال.
24. سنجش درجه کليدي بودن نهادهاي محله اي و کاربرد آن در مديريت محله اي.
25. حاکميت محله اي و فرايند مشارکتي تامين زير ساخت هاي محله.
26. مديريت توسعه و اداره امور با محوريت محله؛ تجربه هاي يونسکو.
27. فناوري اطلاعات و ارتباطات ابزار توسعه محله اي شهر تهران.
28. شهرداري و مديريت محله اي.
29. جايگاه و نقش رويکرد برنامه ريزي اجتماع- محور در ايجاد نظام مديريت کار آمد شهري.
30. فرايند تصميم سازي و تصميم گيري در مديريت محله اي؛ با تاکيد بر الگوي مشارکت شهروند.
31. تجربيات اروپا در تحولات مديريت شهري؛ تلفيق در تخصص ها و تمرکز زدايي در ساختار سازماني.
32. امکان سنجي بازسازي محله هاي شهري بر پايه تقويت الگوهاي مديريت توسعه محله اي.
33. ايجاد تحول مثبت شهري از طريق مشارکت و توانمند سازي شهروندان؛ الگوي برنامه از پايين به بالا.
34. برنامه ريزي و مديريت محله اي در شهرها.
35. آسيب شناسي مديريت محله اي شهر تهران- حاشيه نشيني و شهرهاي اقماري.
36. توسعه پايدار محله اي و اداره امور شهري؛ با تاکيد ويژه بر ايران.
37. بررسي الگوهاي مديريت محله اي حضرت رسول اکرم (ص ) در مدينه النبي.
38. توسعه اجتماعات محله اي و تاثير آن بر توانمند سازي نظام مديريت شهري تهران.
39. کاربرد فناوري اطلاعات مکاني براي توسعه محله اي.
40. مشارکت محله اي در فرايند برنامه ريزي توسعه پايدار شهري؛ مطالعه موردي در شهر لپويي شيراز.
41. ضرورتها و کارکردهاي محله محوري در ساختار شهري تهران؛ براي کارآمد سازي فرايند تصميم گيري بر اساس الگوي شورا ياري محله هاي شهر تهران.
42. مديريت محله اي و اصلاحات نهادي و قانوني.
43. معرفت شناسي اجتماعي و گسترش الگوي توسعه محله اي.
44. آسيب شناسي مديريت شهرداري محله اي با تمرکز بر شوراهاي شهر.
45. محدويت هاي ساختاري مديريت شهرداري و ضرورت تحول در الگوي مديريت شهر تهران.
46. روند نهادينه شدن شوراهاي شهر در ايران.
47. فناوري نظامهاي اطلاعات و ارتباطات در توسعه اجتماعي- اقتصادي کلان شهر تهران.
48. مديريت محله اي و توسعه پايدار محله اي شهري.
49. آيا مي توان مديريت و توسعه شهرها را بر پايه محله ها بنا نهاد؟
50. کاربرد نظريه اقتضا همچون الگوي مديريت بهينه در محلات.
51. مساجد محله اي و تعلقات هويتي.
52. نقش مسجد در فرهنگ و هويت محله اي.
53. دلتنگي شهري.
54. بهنگام سازي نقش و کارکرد عناصر و فضاهاي فرهنگي- اجتماعي.
55. مسجد: الگوي جامعه ديني و هويت بخش محله.
56. شيوه هاي افزايش تبادل محصولات فرهنگي در محله هاي شهري.
57. حضور مردم در عرصه عمومي ضامن به هنگام سازي فضاهاي اجتماعي محله اي.
58. نقش عناصر کالبدي در توسعه هويت و فرهنگ اجتماعي محله : فضاهاي توقف و استراحت.
59. هويت و جايگاه شهر درتمدن اسلامي؛ رويکردهاي معنا گرا در تبيين هويت و جايگاه شهر اسلامي با تکيه بر نتايج کاربردي آن در جهان مدرن.
60. باز شناسي مباني هويت فرهنگي و تعلق اجتماعي محله هاي امام زاده صالح، چيذر، قيطريه، تجريش براي استفاده در توسعه محله اي در تهران.
61. ساز و کار مولفه ی معنا در محله.
62. هويت بخشي به محله هاي تهران با احياي آثار تاريخي و ميراث فرهنگي شهر.
63. توسعه فرهنگي اجتماعي شهر تهران.
64. تعامل اجتماعي، فضاهاي فرهنگي پايدار؛ از قهوه خانه تا کافي شاپ از خزينه تا جکوزي.
65. باز شناسي عناصر هنري در هويت بخشي محله هاي شهري در فرهنگ ايراني- اسلامي.
66. باز شناسي هويت محله ها با بهره گيري از نمادها و نشانه هاي محله اي در شهر تهران.
67. توانمند سازي و نقش آن در توسعه محله اي.
68. آسيب شناسي رواني- اجتماعي توسعه محله اي.
69. بررسي ميزان تعلق اجتماعي گروهاي سني مختلف محله هاي تهران؛ مطالعه موردي کوي نصر، شهر آرا، نارمک، تهران پارس و سه محله از منطقه 22.
70. نقش چشم اندازهاي فرهنگي و در توسعه پايدار شهر تهران.
71. باز شناسي و کاربرد نقش مايه هاي تزييني هنر اسلامي در محله هاي شهري جهت هويت بخشي به فرهنگ و تعلقات اجتماعي.
72. باز شناسي هويت فرهنگي و تعلق اجتماعي در محله هاي شهري (تهران).
73. ناسازي مدرنيته با محله.
74. باز شناسي هويت فرهنگي و تعلق اجتماعي در محله هاي شهري.
75. نقش وقف در آفرينش فضا هاي قدسي محله اي؛ مطالعه موردي مجموعه وقفي مروي.
76. راهکارهاي پيشنهادي توسعه محله اي شهر تهران در بعد فرهنگي.
77. تفاوتهاي فرهنگي مناطق و محله هاي شهر تهران و تاثير آن بر سياست گذاري و برنامه ريزي توسعه شهري.
78. مفهوم اجتماع گرايانه سرمايه فرهنگي و بازتوليد آن در محله.
79. شهروندي و هويت محله اي.
80. احياي منابع هويت زاي محله اي در توسعه پايدار؛ مطالعه موردي شهر تهران.
81. شناخت و پايش آسيب هاي فرهنگي محله سيد اسماعيل تهران.
82. فرهنگ زيست- محله اي شهرهاي ايران؛ ريشه ها و گرايش ها.
83. شيوه هاي حفظ باز زنده سازي مناسبت ها، آيين ها و ميراث فرهنگي.
84. هويت بخشي به بافت مسکوني.
85. چگونه مي توان وضع رواني مثبت محله ديرينه را به مناطق شهري کنوني باز گردانيد.
86. کوي و برزن و جغرافياي فرهنگي.
87. نقش مسجد در ايجاد و تقويت هويت محله اي در شهرکها.
88. احياي مفهوم محله، راهکار ايجاد حس تعلق به مکان.
89. باز آفريني ارزش هاي کالبدي و فرهنگي محله هاي شهري با استفاده از محورهاي تاريخي و گردشگري.
90. بهره گيري از مدرسه به عنوان يک مرکز فرهگي محله.
91. هويت و فرهنگ محله اي.
92. فعاليت هايي در راستاي تاًمين رسالت هاي آموزشي و تربيتي مراکز آموزشي رسمي.
93.هويت فرهنگي و تعلق اجتماعي؛ با تاًکيد بر نقش سرمايه اجتماعي.
94. مفهوم و هويت محله در فرهنگ ايراني.
95. دينداري جوانان در تهران.
96. نقش برنامه ريزي استراتژيک در هدايت برنامه هاي توسعه کلان شهر تهران.
97. سازمان اجتماع پايدار در مقياس محله اي.
98. ساخت و کارکرد نظام زندگي در واحد محله اي.
99. بررسي شيوه هاي مؤثر در نشر و تقويت نظام خود ياري و تعاون محله اي در بين دانشجويان.
100. بررسي تأثير رعايت حقوق شهروندي بر توسعه پايدار.
101. گذري بر پيش شرط ها و راهکارهاي توسعه نهادهاي مشارکتي محلي.
102. سرمايه اجتماعي محله؛ بررسي سرمايه محله در ده محله تهران.
103. مشارکت محله اي؛ رهيافتي براي توانمند سازي خود انگيخته و غير رسمي؛ مورد پژوهشي بان برز ايلام.
104. نقش مشارکت مردمي در تحقق مديريت محلي.
105. آسيب شناسي مسايل شهري.
106. تحليلي بر نقش سازمانهاي غير دولتي در توسعه محله اي.
107. بررسي مردم شناختي باورها، راهي به سوي توسعه ي پايدار محله اي.
108. واحدهاي همسايگي پايدار، راهي به سوي توسعه پايدار محله اي.
109. افزايش مشارکت شهروندان در راستاي توسعه محله، با تکيه بر نگرش نظام مند.
110. مساجد محور فعاليت هاي اجتماعي محله با نظر ساکنان محله.
111. رابطه سرمايه اجتماعي و کيفيت زندگي در محله هاي يک و دوازده شهرداري تهران نسبت به مديريت محله.
112. نگرش مشارکتي شهروندان محله هاي يک و دوازده شهرداري تهران نسب به مديريت محله.
113. باز توليد سرمايه اجتماعي در سطح محله.
114. مشارکت شهروندان در قالب محله اي براي آمادگي مواجه با پيامدهاي حوادث طبيعي؛ معرفي کارکردي تازه بر مبناي فعاليت هاي انجام شده در بم.
115. ارتباطات انساني توسعه محله اي در شهرها.
116. محله، دوستدار کودک.
117. تأثير نحوه همکاري شهرداري و سازمان هاي غير دولتي بر توسعه خدمات محله هاي شهر تهران.
118. تاملي بر توسعه محله اي و سرمايه اجتماعي.
119. تحکيم مناسبات انساني براي جلب مشارکت مردم.
120. سرمايه اجتماعي رويکرد دارايي، مبنا و توسعه اجتماعات محله اي.
121. استفاده از مراکز رشد محله اي در جهت افزايش همبستگي اجتماعي مردم.
122. چالش ها اساسي باز توليد سرمايه اجتماعي.
123. تشکيل شوراها منطقه اي راهي براي حل مشکلات شهري.
124. نقش مديريت محله اي در مشارکت مدني.
125. باز توليد سرمايه اجتماعي در سطح محله.
126. مردم سالاري مشارکتي و بازسازي محله هاي شهري.
127. نقش مرکز محله هاي شهري در پيوند بين نسلها.
128. نقش تعاوني ها در ايجاد همبستگي محله اي.
129. نقش سازمانهاي محله اي« cbos» به مثابه بخشي از جامعه مدني در نظم اجتماعي.
130. کانون هاي اشتراک علايق محله اي در توسعه شهرهاي بزرگ.
131. نظام محله اي و شهروندي.
132. نحوه مشارکت شهروندان در فرايند توسعه محله اي.
133. بررسي و تحليل بحران هاي اجتماعي در محله هاي شهر تهران.
134. کاربرد روش ارزيابي و برنامه ريزي محله اي براي پيشگيري و کاهش مشکلات اجتماعي شهرهاي بزرگ.
135. ارزيابي بسيج همگاني ايمن سازي تکميلي سرخک- سرخجه در جمعيت تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکي تهران.
136. نقش مسجد در سازمان و اجتماع محله اي.
137. سرمايه اجتماعي در سطح محله.
138. کاربرد جامعه شناختي توسعه محله هاي شهري.
139. ضرورت جامعه شناختي بازسازي محله اي در ساختار شهري تهران : ارائه يک الگو.
140. بررسي نقش سازمان هاي غير دولتي در مشارکت غير دولتي ساکنان محله هاي شهري با مشکلات و راهکارهاي آن.
141. روش هاي بررسي ساختار اقتصادي شهر با رويکرد محله اي.
142. بررسي نقش مراکز کاريابي در گسترش و نهادينه شدن فرايند توسعه محله اي.
143. فقر زدايي، توانمند سازي و کار آفريني در سطح محله هاي شهري.
144. نقش مسجد در اقتصاد محله.
145. فقرزدايي، توانمند سازي و کار آفريني در سطح محله هاي شهري.
146. اعتبارات مالي خرد مشارکت و اقتصاد محله.
147. تجلي فضايي اقتصادي در شهر تهران : راهبردهاي توسعه شهري و محله اي در دوران جهاني شدن.
148. نقش مديريت زيست محيطي در رقابت پايدار.
149. بخش غير رسمي، توانمند سازي فقراي شهري و جوامع محلي.