1-1-3-4- وضع موجود تعداد امكانات مدارس ابتدايي
جدول 1-1-3-4- وضعيت موجود تعداد امكانات مدارس ابتدايي را نشان مي دهد. با توجه به اين که تعداد دانش آموزان در مناطق شهر متفاوت است لذا مقايسه مناطق براساس تعداد امكانات اطلاع مناسبي ارائه نمي كند بلكه اين مقايسه از طريق شاخص ها امكان پذير است كه در زير بيان خواهد شد.
2-1-3-4- شاخص هاي مدارس ابتدايي
جدول 2-1-3-4- وضعيت مناطق را از لحاظ شاخص هاي مدارس ابتدايي نشان مي دهد. همان طور كه قبلاً بيان شد (روش تحقيق) اين شاخص ها با درنظر گرفتن جمعيت دانش آموزي محاسبه شده است زيرا استفاده كنندگان امكانات مدارس دانش آموزان هستند.
1-2-1-3-4- تعداد مدرسه
در كل شهر درمقابل هر مدرسه ابتدايي تعداد 281 دانش آموز ابتدايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه پنج (143 نفر) و بيشترين آن در منطقه ثامن (537 نفر) است.
2-2-1-3-4- نسبت قبولي
در كل شهر نسبت قبولي دانش آموزان ابتدايي 989/0 است كه كمترين آن در منطقه شش (963/0نفر) و بيشترين آن در منطقه ثامن (998/0نفر) است.
3-2-1-3-4- آزمايشگاه
دركل شهر درمقابل هر آزمايشگاه تعداد 519 دانش آموز ابتدايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه هشت (349 نفر) و بيشترين آن در منطقه ثامن (3220نفر) است.
4-2-1-3-4- كتابخانه
در كل شهر در مقابل هر كتابخانه تعداد 739 نفر دانش آموز ابتدايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه هشت(369 نفر) و بيشترين آن درمنطقه ثامن (1610 نفر) است.
5-2-1-3-4- تعداد كتاب
در كل شهر در مقابل هر دانش آموز ابتدايي تعداد 2 جلد كتاب وجود دارد كه كمترين آن در منطقه هاي دو، هفت، نه، ده، يازده (هر كدام يك جلد كتاب) وبيشترين آن در منطقه هشت (5جلد كتاب) است.
6-2-1-3-4- واحد سمعي بصري
در كل شهر در مقابل هر واحد سمعي بصري تعداد 2983 نفر دانش آموز ابتدايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه يك (1689 نفر) و بيشترين آن در منطقه نه (14345 نفر) است.
7-2-1-3-4- اتاق كامپيوتر
در كل شهر در مقابل هر اتاق كامپيوتر 2694 نفر دانش آموز ابتدايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه شش (1182 نفر) و بيشترين آن در منطقه دو (7886 نفر است).
8-2-1-3-4- كامپيوتر
در كل شهر در مقابل هر كامپيوتر تعداد 650 نفر دانش آموز ابتدايي وجود دارد كه كمترين آن درمنطقه هشت (314 نفر) و بيشترين آن در منطقه ده (9232 نفر) است.
3-1-3-4- درجه كمبود امكانات آموزش ابتدايي
جدول 3-1-3-4- درجه كمبود امكانات آموزش ابتدايي را بر اساس ارزيابي شاخص ها در مناطق بر حسب رتبه فاصله از شاخص شهر مشهد نشان مي دهد. وضعيت كمبود امكانات به شرح زير است:
بيشترين كمبود تعدا مدرسه ابتدايي مربوط به منطقه ثامن(6-) است. كمترين رتبه نسبت قبولي دانش آموزان ابتدايي مربوط به منطقه شش(6-) ا ست. بيشترين كمبود آزمايشگاه مربوط به منطقه ثامن(5-) است. بيشترين كمبود كتابخانه مربوط به منطقه ثامن(6-) است. بيشترين كمبود تعداد كتاب مربوط به منطقه يازده (7-) است. بيشترين كمبود واحد سمعي بصري مربوط به منطقه نه(5-) است. بيشترين كمبود اتاق كامپيوتر مربوط به منطقه دو(7-) است. بيشترين كمبود تعداد كامپيوتر مربوط به منطقه ده (6-) است.
وضعيت درجة كمبود امكانات آموزشي ابتدايي در داخل مناطق به شرح زير است.
بيشترين كمبود منطقه يك مربوط به اتاق كامپيوتر(3-) است. بيشترين كمبود در منطقه دو مربوط به اتاق كامپيوتر(7-) است. بيشترين كمبود در منطقه 3 مربوط به تعداد مدرسه و تعداد كامپيوتر (هركدام 5- ) است. بيشترين كمبود در منطقه چهار مربوط به تعداد مدرسه(2-) است. منطقه پنج هيچگونه كمبودي از نظر امكانات آموزشي ابتدايي ندارد. بيشترين كمبود در منطقه شش مربوط به نسبت قبولي ابتدايي(6-) است. بيشترين كمبود در منطقه هفت مربوط به نسبت قبولي ابتدايي (5-) است. بيشترين كمبود در منطقه هشت مربوط به اتاق كامپيوتر(6-) است. بيشترين كمبود در منطقه نه مربوط به تعداد كتابخانه و تعداد واحدسمعي و بصري (هركدام 5-) است. بيشترين كمبود در منطقه ده مربوط به تعداد كامپيوتر(6-) است. بيشترين كمبود در منطقه يازده مربوط به تعداد كتاب (7-) است. بيشترين كمبود در منطقه ثامن مربوط به تعداد مدرسه و تعداد كتابخانه(هر كدام6-) است.
جدول 1 - 2-3-4- وضعيت موجود تعداد امكانات مدارس راهنمايي را نشان مي دهد.
2-2-3-4- شاخص هاي امكانات مدارس راهنمايي:
جدول 2-2-3-4- وضعيت مناطق را از لحاظ شاخص هاي مدارس راهنمايي نشان مي دهد. اين شاخص ها با در نظر گرفتن جمعيت دانش آموزي محاسبه شده است.
1-2-2-3-4- تعداد مدرسه
در كل شهر در مقابل هر مدرسه راهنمايي تعداد 241 دانش آموز راهنمايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه چهار (148 نفر) و بيشترين آن در منطقه ثامن (377 نفر) است.
2-2-2-3-4- نسبت قبولي راهنمايي
در كل شهر نسبت قبولي دانش آموزان راهنمايي 94/0 است كه كمترين آن مناطق هفت و ثامن (هر كدام 90/0) است و بيشترين ان در منطقه يك(99/0) است.
3-2-2-3-4- آزمايشگاه
در كل شهر در مقابل هر آزمايشگاه تعداد 338 نفر دانش آموز راهنمايي وجو دارد كه كمترين آن در منطقه يك (229 نفر) و بيشترين آن در منطقه ثامن (1131 نفر) است.
4-2-2-3-4- كتابخانه
در كل شهر در مقابل هر كتابخانه تعداد (390 نفر) دانش آموز راهنمايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه يك (261 نفر) و بيشترين آن در منطقه ثامن(1131 نفر) است.
5-2-2-3-4- تعداد كتاب
در كل شهر در مقابل هر دانش آموز راهنمايي تعداد 4 جلد كتاب وجود دارد كه كمترين آن در منطقه نه (2جلد كتاب) و بيشترين آن در منطقه يك (8جلد كتاب) است.
6-2-2-3-4- واحد سعمي و بصري
در كل شهر در مقابل هر واحد سمعي و بصري تعداد (1378 نفر) دانش آموز راهنمايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه يك (767 نفر) و بيشترين كمبود در منطقه ثامن(2554نفر) است.
7-2-2-3-4- اتاق كامپيوتر
دركل شهر در مقابل هر اتاق كامپيوتر 1241نفر دانش آموز راهنمايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه يك (767 نفر) و بيشترين كمبود در منطقه ثامن(1131نفر) است.
8-2-2-3-4- كامپيوتر
در كل شهر در مقابل هر كامپويتر تعداد 282 نفر دانش آموز راهنمايي وجود دارد كه كمترين آن در منطقه يازده (156 نفر) و بيشترين آن در منطقه سه (813 نفر) است.
3-2-3-4- درجه كمبود امكانات آموزشي راهنمايي
جدول 3-2-3-4- درجه كمبود امكانات آموزشي راهنمايي را براساس ارزيابي شاخص ها در مناطق بر حسب رتبه فاصله از شاخص شهر مشهد نشان مي دهد. وضعيت كمبود امكانات به شرح زير است:
بيشترين كمبود تعداد مدرسه راهنمايي مربوط به منطقه ثامن (7-) است. كمترين رتبه نسبت قبولي دانش آموزان راهنمايي مربوط به منطقه هفت (11-) است. بيشترين كمبود آزمايشگاه در مدارس راهنمايي مربوط به منطقه ثامن (5-) است. بيشترين كمبود كتابخانه مربوط به منطقه ثامن (4-) است. بيشترين كمبود تعداد كتاب مربوط به منطقه نه (6-) است. بيشترين كمبود واحد سمعي بصري مربوط به منطقه ثامن(2-) است. بيشترين كمبود اتاق كامپيوتر مربوط به منطقه ثامن (6-) است. بيشترين كمبود كامپيوتر مربوط به منطقه سه (3-) است.
وضعيت كمبود امكانات مدارس راهنمايي در داخل مناطق به شرح زير است:
منطقه يك از لحاظ امكانات آموزشي راهنمايي هيچگونه كمبودي ندارد. بيشترين كمبود در منطقه دو مربوط به نسبت قبولي و اتاق كامپيوتر (هر كدام 2-) است. بيشترين كمبود در منطقه سه مربوط به تعداد مدرسه (6-) است. بيشترين كمبود در منطقه چهار مربوط به نسبت قبولي (8-) است. بيشترين كمبود در منطقه پنج مربوط به نسبت قبولي (9-) است. بيشترين كمبود منطقه شش مربوط به تعداد مدرسه و نسبت قبولي (هر كدام 3-) است. بيشترين كمبود در منطقه هفت مربوط به نسبت قبولي (11-) است. بيشترين كمبود در منطقه هشت مربوط به تعداد مدرسه و تعداد كتاب (هركدام 5-) است. بيشترين كمبود در منطقه نه مربوط به تعداد كتاب (6-) است. بيشترين كمبود در منطقه ده مربوط به نسبت قبولي (7-) است. بيشترين كمبود در منطقه يازده مربوط به نسبت قبولي (6-) است. بيشترين كمبود در منطقه ثامن مربوط به نسبت قيول (10-) است.
جدول1- 3-3-4- وضعيت موجود تعداد امكانات مدارس متوسطه را نشان مي دهد.
2-3-3-4- شاخص هاي مدارس متوسطه
جدول 2-3-3-4- وضعيت مناطق را از لحاظ شاخص هاي مدارس متوسطه نشان مي دهد.همان طور كه قبلاً بيان شد اين شاخص ها با در نظر گرفتن جمعيت دانش آموزي محاسبه شده است.
1-2-3-3-4- تعداد مدرسه
در كل شهر در مقابل هر مدرسه متوسطه تعداد 133 دانش آموز متوسطه وجود دارد كه كمترين آن در منطقه يك (93 نفر) و بيشترين آن در منطقه شش (385 نفر) است.
2-2-3-3-4- نسبت قبولي
در كل شهر نسبت قبولي دانش آموزان متوسطه 68/0است كه كمترين آن در منطقه سه (53/0) و بيشترين آن در منطقه هشت (90/0) است.
3-2-3-3-4- آزمايشگاه
در كل شهر د رمقابل هر آزمايشگاه تعداد 169 دانش آموز متوسط وجود دارد كه كمترين آن در منطقه ثامن (85نفر) و بيشترين آن در منطقه شش( 1155 نفر) است.
4-2-3-3-4- كتابخانه
در كل شهر در مقابل هر كتابخانه تعداد 234 نفر دانش آموز متوسط وجود دارد كه كمترين آن در منطقه ثامن (100 نفر9 و بيشترين آن در منطقه پنج (423 نفر) است.
5-2-3-3-4- واحد سمعي و بصري
در كل شهر در مقابل هر واحد سمعي و بصري تعداد 70نفر دانش آموز متوسط وجود دارد كه كمترين آن در منطقه
7-2-3-3-4- اتاق كامپيوتر
در كل شهر در مقابل هر اتاق كامپيوتر تعداد 345 نفر دانش آموز متوسط وجود دارد كه كمترين آن در منطقه يك (173 نفر) و بيشترين آن در منطقه نه (1186 نفر) است.
8-2-3-3-4- كامپيوتر
در كل شهر در مقابل هر كامپيوتر تعداد 76 نفر دانش آموز متوسطه وجود دارد كه كمترين آن درمنطقه ثامن (19نفر) و بيشترين آن در منطقه شش (289 نفر) است.
3-3-3-4- درجه كمبود امكانات آموزش متوسطه
جدول 3-3-3-4- درجه كمبود امكانات آموزش متوسطه را براساس ارزيابي شاخص ها در مناطق برحسب رتبه فاصله از شاخص شهرمشهد نشان مي دهد وضعيت كمبود امكانات به شرح زير است:
بيشترين كمبود تعداد مدرسه متوسطه مربوط به منطقه سه (5-) است.
كمترين رتبه نسبت قبولي دانش آموزان متوسطه مربوط به منطقه سه (6-) است.
بيشترين كمبود آزمايشگاه مربوط به منطقه شش(7-) است.
بيشترين كمبود كتابخانه مربوط به منطقه پنج (6-) است. بيشترين كمبود تعداد كتاب مربوط شش (7-) است. بيشترين كمبود اتاق كامپيوتر مربوط است به منطقه نه (7-) است. بيشترين كمبود كامپيوتر مربوط به منطقه شش (7-) است.
منطقه يك از نظر امكانات آموز متوسط هيچگونه كمبودي ندارد. بيشترين كمبود در منطقه دو مربوط به تعداد مدرسه و نسبت قبولي (هركدام 2-) است. بيشترين كمبود در منطقه سه مربوط به نسبت قبولي و تعداد كامپيوتر (هر كدام 6-) است. بيشترين كمبود در منطقه چهار مربوط به آزمايشگاه (5-) است. بيشترين كمبود در منطقه پنج مربوط به آزمايشگاه و تعداد كتابخانه (هر كدام 6-) است. بيشترين كمبود در منطقه شش مربوط به آزمايشگاه و واحد سمعي و بصري كامپيوتر (7-) است. بيشترين كمبود در منطقه هفت مربوط به كتابخانه و تعداد كتاب (هر كدام 2-) است و منطقه هشت از نظر امكانات آموزشي متوسطه هيچگونه كمبودي ندارد. بيشترين كمبود در منطقه نه مربوط به اتاق كامپيوتر (7-) است. بيشترين كمبود در منطقه ده مربوط به كامپيوتر (5-) است. بيشترين كمبود منطقه يازده مربوط به تعداد مدرسه و نسبت قبولي (هر كدام3-) است. بيشترين كمبود در منطقه ثامن مربوط به اتاق كامپيوتر (2-) است.
4-3-3-4- درجه كمبود امكانات آموزشي كل مدارس
جدول 4-3-3-4- درجه كمبود مناطق را از لحاظ امكانات آموزشي كل مدارس را نشان مي دهد. ميانگين رتبه كمبود شاخص هاي امكانات به تفكيك سه مقطع ابتدايي، راهنمايي و متوسطه محاسبه شده است. ملاحظه مي شود كه مقطع ابتدايي بيشترين ميانگين كمبود كل امكانات آموزشي مربوط به منطقه دو (4/3-) و سپس منطقه ده (3/3-) مي باشد. در حالي كه بيشترين برخورداري (عدم كمبود) مربوط به منطقه پنج (4/3-) مي باشد.
در مقطع راهنمايي بيشترين ميانگين كمبود كل امكانات آموزي مربوط به منطقه ثامن(3/4-) و بيشترين برخورداري مربوط به منطقه يك 1/6-) مي باشد.
در مقطع متوسطه بيشترين ميانگين كمبود كل امكانات آموزشي مربوط به منطقه ده و ثامن (هر كدام 9/2-) مي باشد و بيشترين برخوردار مربوط به منطقه يك (5/4-) مي باشد.
درجه كمبودها به طور ميانگين در سه مقطع فوق در داخل مناطق به شرح زير است:
منطقه يك، چهار، پنج، شش، يازده در هيچكدام از مقاطع به طور ميانگين كمبود امكانات آموزشي ندارد. بيشترين كمبود منطقه دو مربوط به امكانات آموزشي مقطع ابتدايي است. بيشترين كمبود منطقه هشت و ثامن مربوط به مقطع راهنمايي است.
با محاسبه رتبه ميانگين، ميانگين هاي مقاطع سه گانه آموزشي مي توان گفت كه بيشترين درجه كمبود كل مقاطع آموزشي مربوط به منطقه ده و ثامن (هر كدام 9/2-) مي باشد، سپس مربوط به منطقه سه (4/2-)، پس از آن مربوط به منطقه دو (1-) و سپس مربوط به منطقه نه (5/0-) مي باشد. بنابراين منطقه هاي يك، چهار، پنج، شش، هفت، هشت و يازده بطور ميانگين در كل مقاطع كمبودي ندارند و برخوردار محسوب مي شوند.