$('#s11').cycle('fade');
   
 
اِلخَميس ٢٣ جمادي الثانيه ١٤٣٥
حديث روز:خوش رفتاري تجارتي است پر منفعت وقناعت گنجينه اي است پر بركت(امام علي عليه السلام)        
 
  ورود کاربران  

 

 

 

ثبت نام   فراموشی کلمه عبور؟


تعداد بازدید تاکنون:1093
تعداد بازدید امروز:58
تعداد بازدید دیروز:637
 
  اخبار فرهنگسراي غدير  

شهداي آسمان
فرهنگسراي غدير با مشاركت دبيرستان دخترانه شاهد شهيد شيرودي اولين يادواره شهيد خلبان علي اكبر شيرودي و دانش آموزان شهيد محله شيرودي را برگزار مي نمايد
اين يادواره كه با حضور خانواده شهيد شيرودي و جمعي از رزمان و سرداران هوانيروز برگزار مي گردد
ميزبان مديران و مسئولان استاني و شهري مي باشد تاريخ برگزاري93/1/24 ساعت اجرا8 الي 12

فرهنگسراي غدير با همكاري و مشاركت حوزه 7 بسيج حضرت زهرا (س) جشن بزرگ حضرت فاطمه زهرا (س) را برگزار مي نمايد . اين جشن ويژه بانوان منطقه و محله اطراف فرهنگسرا برگزار مي گردد و ضمن اجراي برنامه هاي شاد از فعالين وپيشكسوتان زن درعرصه هاي اجتماهي و فرهنگي تقدير به عمل خواهد آمدزمان 93/1/28

ساعت 15 الي19

 

برگزاری نمایش مظلومیت مردم بحرین وسوریه و مظلومیت و شهادت حضرت زهرا (س) که با مشارکت فرهنگسرای غدیر و مسجد موسی بن جعفر باز تاریخ 8 الی 12 فروردین ساعت بازدید 20 الی 22 

برگزاری نمایشگاه فاطمی با مشارکت فرهنگسرای غدیر و هیئت محبان الائمه(ع) ساعت بازدید 19 الی 22 از تاریخ 93/1/5 الی 93/1/15 مکان نبش چمن 28

پرسش و پاسخ پيرامون خانواده و مذهب  در تاريخ 12و 13 بهمن در ساعت 19 الي 21 در آمفي تئاتر فرهنگسراي غدير

جشن پیروزی انقلاب و برگزاری یادواره شهدا توسط فرهنگسرای غدیر با همکاری حوزه مقاومت بسیج حضرت زهرا(س) در مورخه 21-20/11/92 از ساعت 9 صبح الی 11 

برگزاری جشنواره وحدت در شهرك شهيد باهنر زمان شنبه 10/28 ساعت 9 صبح الي 9 شب کار مشترکی از فرهنگسرای غدیر و شهرداری منطقه 9

سمينار علمي آموزشي مديريت روابط جنسي در روز پنج شنبه ساعت 9 صبح  92/10/26 سالن آمفي تئاتر فرهنگسراي غدير

سمینار آموزش دانش آموز موفق و مهارت کنترل خشم در تاریخ 11/9در ساعت 12 الی 16 و 9/16 و 9/23 در ساعت 16 الی18 در سالن آمفی تئاتر فرهنگسرای غدیر

پرورش خلاقیت در فرهنگسرای غدیر ویژه کودکان زمان برگزاری 9/7 ساعت 10 الی 12

نگاه تحلیلی به رسانه و آسیب های ماهواره 8/13تاریخ  ساعت 15 الی 17

آیین مهرورزی به همسر و فرزندان ساعت 10 الی 11/30 تاریخ 8/12

دوره تاثیر رسانه ها در زندگی ما 8/5 ساعت9/30 اتاق جوان

کارگاه  نقد فیلم خانوادگی من مادرم 8/6 ساعت 9/30 اتاق جوان

اختتامیه ورزش محلات منطقه 2 و جشن عید غدیر  در تاریخ 7/30 ساعت 17 الی 20  مکان توس 53 مجموعه ورزشی شهید جیرانی

خانه مدرسه معلم همایش بررسی نقش والدین و مربیان در تاریخ 7/30 ساعت 17 الی 20 مکان فرهنگسرای غدیر

بر پایی اسرزمین فراغت در تاریخ 7/30 در ساعت 14 الی 16 در مکان همت آباد ، شهید فلاحی 23 مسجد حضرت رقیه

برپایی ایستگاه غدیر از تاریخ 92/7/27 الی 92/8/5 هنه روزه از ساعت 10 الی 11/30 در فرهنگسرای غدیر

برنامه پایگاه فراغت در تاریخ 92/8/1 در ساعت 19 الی 21 در مکان شهرک ثامن سخاوت 4 حسینیه سلمان

برنامه پایگاه فراغت در تاریخ 92/7/29 در ساعت 18 الی 20 مکان اجرا بلوار شهید آوینی انتهای گلریز مسجد ابولفضلی

برگزاری کلاس های اآموزشی همه روزه از ساعت 8 الی 17

ضرورت سواد رسانه 92/7/29 ساعت 9 الی 11

دوره ملی تربیت داوری تجوید قرآن کریم  92/7/24

همایش خانواده آسمانی در تاریخ 92/7//29در ساعت 17 الی 20

اآموزش و بیان ضرورت پرداختن به چشم انداز فدی در تاریخ 92/7/13 اتاق جوان

جشن دختران آفتاب در دهه كرامت ساعت 15 در تاريخ 92/6/17 در حياط فرهنگسراي غدير

آشناي با پليس فتاو جرايم رايانه اي ساعت 17 كانون رسانه92/6/14  

جلسه توانمند سازي با موضوع اثر بخشي فعاليت هاي فرهنگي ساعت 16 در تاريخ 92/6/13

جلسه توانمند سازي رسانه و شناخت آسيب هاي آن در تاريخ 92/6/10

نحوه نرمش و شيوه زندگي صحيح 92/6/9 ساعت 17-19

سلامت پوست و مو  92/6/13 ساعت 17-19

نشست توانمند سازي 92/6/6 ساعت 16-18

جشن عيد غدير خم در تاريخ 92/6/26 با مشاركت هيئت عشاق المهدي در فرهنگسرا

جشن ويژه دختران با موضوع احترام به آب 92/6/6

كارگاه والدين و رسانه 92/5/29

نشست آموزشي نقش تشكل ها در فعاليت هاي فرهنگي 92/5/26

نشست نقش تگكلات فرهنگي در فرهنگ عمومي تاريخ 92/5/29

ا

 

 
  بسوی وحی  

 بسوی وحی

 

برگزاری سلسله کارگاه های آموزشی آثار و برکات نماز در زندگی روزمره با حضور اساتید برجسته حوزه در فرهنگسرای غدیر مشهد

این طرح در قالب 4 جلسه آموزشی در 4 هفته متوالی( از مورخه 92/10/9 - دوشنبه ها )ویژه والدین و فرزندان ایشان در محل فرهنگسرای غدیر با همکاری و مشارکت ستاد اقامه نماز استان خراسان رضوی برگزار میگردد. در این جلسات آثار و برکات نماز و معنی و مفهوم و علل و فلسفه وانگیزه های لازم برای نمازخواندن برای مخاطبین توضیح داده شده و همچنین ضمن اهداء بسته های فرهنگی، به سوالات و ابهامات مخاطبین پاسخ داده میشود

 
 
   
  اخبار  
60 رشته مهارتی در فرهنگسرای غدیر

تاریخ ایجاد   1392/06/16  تعدادمشاهده  122 بازگشت

مدیر فرهنگسرای غدیر گفت : در کلاس های مهارتی سعی می کنیم طوری به مخاطبان آموزش داده شود که بتوانند کار آفرینی کنند و به اقتصاد خانواده کمک کنند.
به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگی اجتماعی شهرداری مشهد، مسعود یوسفی ، مدیر فرهنگسرای غدیر اظهار داشت: ثبت نام کلاس های آموزشی فرهنگسرا به این صورت است که وقتی تعداد نفرات متقاضی شرکت در کلاس به حد نصاب برسد کلاس ها تشکیل می شوند و با متقاضی تماس گرفته می شود و شروع کلاس را اعلام می کنند.
وی گفت: کلاس های فرهنگسرا در رشته های متعدد مهارتی ، علمی و فنی تشکیل می شود . کلاس هایی مثل کلاس عیب یابی اولیه خوردو برای پسران و خیاطی آسان برای دختران دوره راهنمایی برای اولین بار در تابستان امسال در فرهنگسرا برگزار شده است.
یوسفی ادامه داد: 60 رشته مهارتی در فرهنگسرا وجود دارد و سعی می کنیم که رشته های مهارتی منجر به کارآفرینی شوند . کلاس های مثل مصنوعات چرم، خیاطی ، چادردوزی  و پرده دوزی جز کلاس هایی هستند که کارآفرینی زیادی دارند و به اقتصاد خانواده کمک می کنند.
وی گفت: از خردادماه امسال 178 کلاس در فرهنگسرا تشکیل شده است و 2 هزار و 670 نفر در این کلاس ها آموزش دیده اند همچنین میانگین سنی شرکت کنندگان در کلاس ها از 7 سال تا 60 سال می باشد.
خزاعی یکی از افراد شرکت کننده در کلاس مصنوعات چرم عنوان کرد: از اول تابستان در این کلاس شرکت کرده اند و در حال حاضر می توانند کیف موبایل ، کیف شب و .... را درست کرده و از این طریق به اقتصاد خانواده کمک کند.
نوشته شده توسط مریم سید حسینی



نظرات در مورد:

نام شما:
نظر شما:
افزودن نظر

 
 
  دسترسی سریع  
 
  برنامه ها و طرح های مهم  

 

 
  مستند (( یک روز زندگی ))  

 

 

سلسله مصاحبه هایی پیرامون مدل دبیرخانه و جشنواره طرح های ابتکاری

گفتگو با آقای ابراهیمی؛مسئول دبیرخانه شوراهای فرهنگی اجتماعی محلات

دربحث نقش تشکل ها و دستگاه ها ،با کدام یک بیشترموافقید اینکه متولیان فرهنگی به صورت مستقیم با مردم ارتباط داشته و درقالب های مختلف ، برنامه های فرهنگی داشته باشند، یا نه تشکل های مردمی را واسطه بگذاریم؟

بسم الله الرحمن الرحیم

اگرمتولیان  اوقات فراغت را در تقسیم بندی نهاد های کشور قرار دهیم ،باید سیاستمدار باشند برنامه ریز و اینکه اطلاعات اولیه را داشته باشد.ولی بخش اصلی و اجرایی آن تشکل هاست والان هم که نگاه می کنیم می بنیم که بار اصلی با همان تشکل های فرهنگی و مسجدی است. حالا من مشهد را میگویم. جاهای دیگر را اطلاع ندارم.ولی وقتی از مشهد صحبت می کنیم بار اصلی کار با تشکل هاست حتی نهاد ها نقش خود را کمترایفا می کنند .نظر من این است که تشکل ها کارهایی که می کنند خوب است منتها نهادهایی که باید در این موارد کار کنند برنامه ندارند.یعنی یک برنامه جامع برای اوقات فراغت. ممکن هم هست بگویند ما برنامه جامع داریم، الان برای اوقات فراغت دارد برنامه ریزی می شود ولی چون گره ای با تشکل ها ندارد صرفا جای کاغذ هاست.

مسئله اوقات فراغت مسئله بسیار جدی است البته ما در اسلام چیزی با نام اوقات فراغت نداریم و بدترین کار همان اوقات فراغت است که مثلا فردی بیاید و بگوید من بیکارم!مسئله ،غنی سازی اوقات فراغت استاست .در بسیاری از کشور ها زیر ساخت و بخش تمدن ساز بر اساس اوقات فراغت ساخته می شود.یعنی تمدن ها در اوقات فراغت ساخته شده اند. اگر کارهای صنایع دستی  تجلی هنر بوده اینها در اوقات فراغت انجام شده است مثلا کسی مشغول کار برای کسی دیگر نبوده است.از این جهت عرض می کنم   که بحث اوفات فراغت بحث جدی است خصوصا زمانی ک نگاه ویژه ای به اوقات فراغت نداریم. نگاه ویژه ما به اوقات فراغت نگاه فصلی است عموما هم تمام احساس خطر  بر تابستان است. یعنی شما اخبار را که در رسانه ها نگاه می کنید از جانب نهاد ها و سازمان ها برنامه ریزی هایی که می شود عموما برای دانش آموز است وکسی که در تابستان فعالیت دارد در حالی که نگاه ما به اوقات فراغت باید سالانه باشد.و حتی برای آن برنامه های میان مدت و کوتاه مدت و بلند مدت سالانه داشته باشیم.

 نهاد ها و تشکل ها در حوزه ی اوقات فراغت بایدکار اصلی خود را انجام بدهند و انجام نمی دهند یا کمتر انجام میدهند عموما تشکل ها کار خودشان را انجام می دهند.اما فکر می کنم یک نوع بی نظمی هست و از طرفی محدودیت اعتبارات وامکانات تشکل ها هم هست که بحث اصلی را به انحراف و حاشیه می کشاند.وقتی در تشکل ها صحبت از آسیب های اوقات فراغت می کنیم. فورا کلاس می گذارند یعنی مااز مفهوم اوقات فراغت همین را در یافتیم که وقتی از اوقات فراغت پرسیدند  فورا یک فهرست بلند بالایی از کلاس ها در مساجد فراهم می کنیم مثلا کلاس قرآن می گذارند کلاس خیاطی، مداحی  این به نظر من محدودترین و سطحی ترین کار غنی سازی اوقات فراغت است که می شود انجام داد ما باید برای اقشار-اشخاص و افراد مختلف محله برنامه ریزی داشته باشیم.مثلا ما برای خانم های خانه دار چه برنامه ای داریم؟ اوقات فراغتی که نتیجه و خروجی داشته باشد وکمک شود به اقتصاد کشور و مسائل اجتماعی آن.  بنابراین ما نیاز به یک برنامه ی جامع برای اوقات فراغت داریم.

 وقتی نگاهی به خودمان می کنیم. نگاهی به خانواده ها، ساعاتی که به استراحت و خواب اختصاص داده می شود 2-3 برابر ساعات اوقات فراغت هست.و این در آینده ای نه چندان دور معضلات بسیار جدی را بوجود می آورد از طرفی خانم ها برای خود  اوقات فراغتی ندارند حتی باید مدیریت اوقات فراغت رابه دیگران یاد دهیم. و چون این را آموزش ندادیم نهایتا یا  خانه پای تلوزیون و یا در سر کوچه ودر مناطق دیگر به پاساژگردی وبازار گردی میگذرد ... وچون ما نتوانستیم این ها را درست  مدیریت کنیم علاقه ی خانم ها در رفتن به کارهای اداری بیشتر می شود . این خودش خشت کجی است برای  آینده ی کشور. چون پیشرفت از خانواده ست و همه ی مسائل ما از خانواده شروع می شود . وقتی  بنیان خانواده برمبنای پیشرفت و سعادت جامعه باشد، خانمی که باید در خانه باشد و کارهای مدیریت را انجام دهد باعث می شودجامعه سالمی داشته باشیم.وکارهایی وارد بازار درجامعه  می شود که اصلا متناسب با شخصیت و شانیت گوهر وجودی زن نیست ،بعد شما چالشی به نام تربیت فرزند پیدا می کنی،چالشی به نام شکاف نسل ها پیدا می کنی،چالشی به نام اختلالات داخلی ودرون خانودگی پیدا می کنی همچنین اختلافات زن و شوهرها جامعه را فرا می گیرد.

-به اصطلاح شبکه ای از آسیب ها به وجود می آید که به صورت غیر مستقیم تاثیر خود رادر جامعه می گذارد....

بله ،تربیت فرزند وقتی ناقص است جامعه پذیری او هم ناقص خواهد بود.ورود به مدرسه اش با اضطراب و استرس است.ورود به جامعه اش بدون خلاقیت و ابتکار است وبه راحتی جذب گروه های ناسالم می شود.و همه اینها برمی گردد به خانواده ،چرا؟چون عرض کردم ما آنجا باید برنامه ریزی کاملی انجام می دادیم، انجام ندادیم.نهایتا احساس من در مورد اوقات فرافت فقط در حد آمارو ارقام است ولاغیر.

خب حالا به نظر شما آن نظام تعاملی که قرار است بین مردم و تشکل ها شکل بگیرد، نهاد ها چه شاخصه ای باید داشته باشند که این مسیر به خوبی طی شود یعنی اگر قرار باشدما نتیجه مطلوبی داشته باشیم، چه ملازماتی باید داشته باشند؟

-منظورتان نهاد ها با مردم است؟

ببینید فرض کنید برنامه ای قرار است ریز شود وبه دست مردم برسد که اصلی ترین مخاطب ماهستند.و تشل ها هم دارند واسطه گری می کنند  که این پیام بهتر و قشنگتر برسد.متولیان امر باید چه کارهایی بکنند، چگونه عمل بکنند؟چه شاخص هایی داشته باشند  که بتوانند این مسیر را به خوبی هدایت بکنند؟

به نظر من اول از همه و اصلی ترین کار این است که موانع ذهنی و روانی را حذف کنیم.ما هر جاکارمان گیر می کند به تشکل ها رو می آوریم.موقعی که می خواهیم راهپیمایی کنیم برای روز قدس روز قبلش با تشکل ها هماهنگ می کنیم.موقعی که می خواهیم نمایشگاهی برگزار کنیم و پرکردن صندلی داریم می گوییم تشکل ها؟موقعی که می خواهیم یک کار میدانی انجام دهیم از فراخوانی تشکل ها کمک می گیریم.موقعی که مسابقه کتابخوانی برگزار می کنیم،می گوییم چهل تا باشما چهل تا ما فراخوانی می کنیم.من عرضم اینجاست که مسئولین و متولیان فرهنگی اعتقاد به کار تشکلی دارند منتها تشکل در خدمت نهاد ونه اینکه نهاد در خدمت تشکل. ما نهایتا تشکل فرهنگی را به عنوان واسطه بین مردم و نهاد ها به عنوان یک کار گزار نگاه می کنیم.من فکر می کنم باید جابه جا شوند.یعنی متولیان باید این ذهنیت روانی رابرطرف کنند که اصل بر تشکل هست ، بعد برنهاد. یعنی دقیقا باید سوق دهی را عوض کنند.

- تا جایی که برنامه در نهاد ها و سازمان ها ریخته می شود و مخاطب و جذب نیرو از تشکلهاست.

- بله یعنی باید در مسیر برنامه  ها و تشکل ها تا میتوانند مخاطب خوبی  جذب  کنند.مثلا ما یک طرحی بستیم و یک تحقیقی می شود خب خود نهاد ها و تشکل ها در چه مسیری از این تحقیق قرار دارند؟خیلی کم.

موقعی که می خواهد تصمیم گیری بشود چند تا از مسئولین  دراین تصمیم گیری حضور دارند؟من فکر می کنم عموما کسانی تصمیم می گیرند که در اتاق های بسته فکر می کنندودر میان مردم نیستند.به آن شکلی که تشکل با مردم هست،هیچ وقت آن مسئول نمی تواند.مثلا من هیچ وقت نمی توانم بگویم ارتباطم با مردم خوب است، کار مردمی هم انجام می دهم.چه کسی بهتر ازآن کسی که در صف است یعنی در خط مقدم ایستاده است و کار می کند می داند ،خب حالا نیست.

اگر ما یک شورای عالی برای اوقات فراغت که مستمرا یک جا ساکن باشد داشته باشیم خوب است،که نیست.معمولا اوقات فراغت در سازمان های ملی از 15شهریور شروع می شود تا 15 مهر ماه.ودیگرازپانزدهم به بعد تمام می شود.و از حساسیت آن در جامعه کم می شود. یعنی یک طوری برنامه ریزی شده که رسانه ها از اردیبهشت ماه می پرسند که برنامه شما چیه؟ یعنی اوقات فراغت از این زمان آغاز می شود.در صورتی که به نظر من یک جریان مستمر و همیشه است.برای همین هم جلسات مستمر وسالیانه تشکیل نمی شود.یک تقویم زمانی سالیانه در سازمان ها هست که در 15اردیبهشت ماه جلسه برگزار می شود.تعدادی از مسئولین می ایند و صحبت می کنند و برنامه ای برای اوقات فراغت داده می شود و تشکل ها هم باید دنبال کار بروند.و در مدارس باز می شود و یک سری کلاس ها برای آنها برگزار می شود و دیگر همین که عموما به کلاس گذشته.

- یعنی محدودیت نگاه به اوقات فراغت هم در زمان و هم در مکان و هم در اقشار مثل خانم های خانه دار که شما هم اشاره کردید الان به عنوان یک مسئله  مطرح است. شایدخیلی به قشر های دیگر می پردازیم.اما اساسادر بحث اوقات فراغت خانم ها آنطور که باید و شاید کار نشده.

ما اگر برای خانم ها غنی سازی اوقات فراغت انجام دهیم،برای خانواده غنی سازی انجام داده ایم.بالاخره به خانم خانه دار باید نگاه راهبردی داشته باشیم.یعنی یک نگاه جامع . این پایه است پایه ی پیشرفت خانم های خانه دار.اگر بخواهیم پیشرفت فرهنگی و اجتماعی داشته باشیم،باید یک مدیر خانه دار خوبی داشته باشیم،این گونه فسادهم در جامعه کمتر خواهد شد.بعد تربیت فرزند صحیحی که  داشته باشیم مدیر مدرسه هم کارش کم خواهد شد.مسجد هم پر خواهد شد.کار نیروی انتظامی هم کمتر خواهد شد.یعنی اگر اینجا سرمایه گذاری کنیم فردا هزینه هایش را برداشت خواهیم کرد.مثلا جایی که ما بروی افراد آسیب دیده کار می کنیم ودر حوزه ی اجتماعی کمپ ترک اعتیاد درست می کنیم ونزدیک 1-2میلیارد کار می کنیم، بهتر است که ریشه را پیدا کنیم.در صورتی که اگر50 میلیون تومان خرج کردیم،خب حالابعضی از آسیب ها مثل اعتیاداجتناب ناپذیر است یا مثل طلاق که در جامعه هست درجامعه ظهور امام زمان هم طلاق هست.قران گفته و اصلا فطرت بشری هست طلاق جای بدش بد است و الا جای خوبش خوب است.مثلا زن و شوهری نمی توانند ادامه دهند که نباید به بن بست برسند. مثلا جاهای آسیب زننده جامعه و عارضه دار جامعه چرا؟بنابراین اوقات فراغت راهبردی است والان نگاه راهبردی به اوقات فراغت نیست یک راهکار است  برای تابستان.یک کارقطعی و کوتاه مدت است.با بودجه ها و اعتبارات خنده دار.

بحث بعدی تشکل ها می تواننددراقتصاد اوقات فراغت کمک کنند یعنی هزینه ها را می توانندکاهش دهند.یا مثلا در مورد سفر کدام تشکل برنامه ریزی دارد؟ یکی از بحث های اوقات فراغت و از مسائل فرهنگی و اجتماعی در خانواده و محل کار سفر است.        مثلا شما دیدید که خانواده ها در محله ها به اتفاق اتوبوسی می گیرند و به سفر های کوتاه(میامی) می روند.مثلا در این مینی بوس یا اتوبوس چقد ازدواج صورت می گرفته،ازین یک روز چقدر رفاقت صورت می گرفته.چقد کدورت ها برطرف می شده،

بحث دیگرتنوع دراوقات فراغت است که اگر نیاز سنجی درستی از آن شود،ما به یک نیازسنجی دقیقی از اطلاعات نیاز داریم.واگرنیازسنجی درستی از اوقات فراغت شود،خب چه کسی می تواند این را خوب اجرا کند؟ تشکل ها.به جایی که بروند هزینه های میلیونی برای نظرسنجی صرف کنند و معمولا کاربردی هم ندارد،می توانند به شکل منطقه کمک کنند.خلاصه ی مطلب اینجاست که تشکل ها پایه ی غنی سازی  اوقات فراغت  باید باشند.وماباید اعتماد کنیم.بودجه و اعتبارات بدهیم.که نظارت درستی بکنند. ضمن اینکه خود متولی نداشتن یک مشکلی است . الان چه کسی مسئول است به چه کسی باید گفت اینجای کار اشکال دارد؟همه هستند و هیچ کس نیست.یعنی ما به محض اینکه بگوییم م مشکلات ورزشی داریم می گویند خب بروید به سازمان ملی ورزش جوانان بگویید.اونجاهم که می روید آنقدر درددل می کنند و از مشکلات خود می گویند که دلت به حالشان می سوزد و از دردخود فراموش می کنی!به آموزش پرورش می گویی ،می گوید ماهمین قدر که مدارس راباز نگه داشتیم خودش کلیه.برویم سراغ ارشاد،سراغ  شهرداری اول کلی درددل می کنند که آیا این کار به عهده ی شهرداری هست یا نه؟بعد می گوید که ما خودمان کلاس شهروندی گذاشتیم کی جوابگوست؟یعنی ما برای یک چالش باید به ده تا سازمان و ارگان رو بزنیم؟بعدشم هرکس کار خودشو انجام بدهد و در نهایت آن کسی که ناراضی است مردم است.پس کار تشکل ها در این باب باید کار هوشمندانه و دقیقی باشد.که تشکل ها و مسئولین به عنوان مقصر شناخته نشود.بعد می گویند چه کسانی مقصرند؟تشکلها،چرا؟چون نتوانستند خوب نیرو جذب کنند.یامثلا تعداد نیرویی که جذب کردند بسیار کم است.حالا کاری که نهاد ها و سازمان ها باید انجام دهند اینجاست.وخلاصه اینکه اعتماد کنند.و کار رو صددرصد واگذار کنند.در عوض کنترل ها را بیشتر کنند .و برای کیفیت کار کنندن .

فکر می کنید سازو کاراین اتفاق چطور باید باشه؟خب همه اینارو می گوییم و باید اتفاق بیفتد،واین یک بستری می خواهد و این بستر چگونه باید ایجاد شود؟آیا باید مطالبه شود؟یا صبر کنیم این اتفاق بیفتد؟یامسیر دارد به ان سمت می رود؟

اگر حقیقت را بخواهید من از اوقات فراغت به صورت تخصصی دور هستم.ولی فکر می کنم اگر گفتمان آن ایجاد شود ،مطالبه ی ان هم ایجاد می شود.

بسیارخب.در دبیرخانه 3محور در نظرگرفته شده است.برای تعامل با تشکل ها.تحت امر این 3تا بیشترکار می شود.یکی این که دبیرخانه به تشکل ها یک سری برنامه هایی پیشنهاد می کند.که خودش در نظر گرفته و طی صلاح دیدش آن را برای تشکل ها مفید دیده ،یک سری برنامه هایی  هم خود تشکل تشخیص داده که برایش مورد نیازومفید است.برای توانمندی نیروهایش بدرد بخورو موثر است ،آنها را در خواست می کند .وطبق تشخیص مسئول تشکل ،دبیرخانه آن برنامه رابرایش می گذارد.ومحور سوم این که یک سری طرح هایی تشکل ها دارند که دبیر خانه از آن حمایت می کند.بیشتر تمرکز روی همین 3محوری است که گفتم.حالا می خواهیم نظر جنابعالی رابدانیم که بیشتر در کدام بخش نظر دارید؟کدام یک اولویت دارد؟و این که حول این 3محور چه صحبتی دارید؟

یکی اینکه تشکل ها طرح می دهند، دوم این که خود تشکل ها ممکن است برنامه داشته باشند.انها تقاضا بدهند،در طی تشخیص خود تشکل،وبرنامه هایی که دبیرخانه به تشکل ها پیشنهاد می کند خب الان شماچندتا تشکل شما دارید؟.

حدودا70تا تشکل الان مرتبطند

در مدل برنامه ریزی یک این که هرچقدر از شما تقاضا شد همانقدر پاسخ دهید. یک بخشی هم که شما به تقاضاها کار ندارید یعنی شما بررسی کردید دیدیدباید این کار انجام شود پس به تشکل هامی گویید این کاررا اتجام دهند.یک مدل بینابینی هم هست که هم خودتان برنامه دارید و هم تشکل ها طرح و برنامه دارند.بخشی که من می خواهم اضافه کنم این که شما در برنامه هایتان به یک تنوع برنامه ای برسید که اگر تشکلی نتوانست متناسب با طرح ها تنوع ایجاد کند،شما با استفاده از طرح ها های متنوع بتوانید به انها خدمات بدهید.یک نکته ی دیگرکه در بحث اوقات فراغت مد نظرهست چقدر از ظرفیت های ان محله یا منطقه تشکل داره استفاده می کند اگر تشکلی بتواند از آن ظرفیت های ان محله استفاده بکند قاعدتا بیشتر می تواند طرح وبرنامه بدهد.این در کارهای شما هست؟

اگر منظورتان وضعیت محله و منطقه ای یا موقعیت جغرافیایی است ، بله لحاظ می شود.که بد نیست توضیح بدهم یکی ازبرنامه های دبیرخانه جشنواره ای است واین برنامه طبق چیزی که شما می فرمایید نمود پیدا کرده است.در جشنواره طرح های ابتکاری است که تشکل ها دارند و قرار است از این طرح هاحمایت شود.حالا روند خود جشنواره به چه صورت هست بحث جدایی است ولی به طور کلی یکی ازطرح ها طبق منطقه ای که دوستان هستند طبق ظرفیت هایی که دارند سنجیده می شود. برفرض مثال این که تشکلی هست در فلان جای مشهد باز دوستان دیگری که در جاهای دیگر مشغول هستند سنجیده نمی شوند.تشکلهایی که در همان منطقه هستند .باهم رقابت می کنند.حالا طبق ان ظرفیت ها کارکردند؟توانستند  چقدر اثر بخش باشند،

پیشنهاد من همان است که گفتم هم شما از برنامه ها و طرح های تشکل ها استفاده کنید و هم انها.چون برنامه ها متناسب با نیاز هاست .البته این را هم باید در نظر بگیرم این که تشکل ها در تشخیص مسائل و نیازهای پیرامونشان باید درست عمل کنند .چون وقتی صحبت از نیاز ها می شود می رود نیاز های کانون را می آورد.نیاز های خودشان رانه نیاز های مردم را.این نکته ای است که باید مد نظر گرفته شودواین تشخیص درست مسئله ای است که وقتی می خواهی از آن برنامه بگیری ،جدااز برنامه های ابتکاری  که تشکل ها ارائه می دهند،که انصافادر خور تقدیر است،الان این بحث توانمندسازی که مدنظر شما هست ودارد پی گیری می شود یک بخشی از آنباید توانمند سازی باشد که شما چطور درست تشخیص بدهید.چون مثلا شما براساس یک سری کارهای سنتی ممکن است کانونی بگوید که ما ده ساله این کارو می کردیم.اتفاقا جوابم می داده ممکن شما در این برنامه 500نفر را جذب کنی و یا ممکن است اگر نیازی را درست تشخیص دهی ده هزارنفر راجذب کنی.وخدمات بدهی.وحتما باید تشکل ها رامن باب اوقات فراغت توانمند کنیم.

وارد بحث جشنواره شدیم با این بحث حالا تکته ای را که بایدبدانیم این است که حالا شما با تشکل های دیگردر سطح شهرارتباط دارید.این که جشنواره هایی که دارند کارمی کنند.وبایک سری ابزار که داره شکل می گیره وکار به نتیجه ی ان نداریم ما می خواهیم شما کلا یک آسیب شناسی از جشنواره ها یی که در حال برگزاری هست و انجام شده از آسیبهای جشنواره چه می بینید ؟البته جشنواره هایی که دارند از تشکل ها حمایت می کنند.

داریم همچین جایی؟

بله-یکی هم خود سراج بود،کانون اندیشه کلا از طرح ها وبرنامه های تشکل ها حمایت می کرد.خود مسجد ما چند وقت پیش داشت.وپیامکی هایی برای من می اومد که طرح های مسجد ما بود . یعنی جشنواره زیاد بوده و دارد کار می شود منتها با یک سری کارشناسی های که شده .یک سری تفاوت هایی دارد در جشنواره ها لحاظ می شود.حالا قبل ای این که من از آنهاصحبت کنم شما در بحث آسیب های جشنواره بگوید.که حالا دوستان میخواهند مد نظربگیرند انها را حذف بکنند.

وقتی ما صحبت از جشنواره می کنیم باید بحث یک ودو وسه چهل و پنجاه داشته باشیم.عموم جشنواره که برگزار می شود یک؟؟؟. یک بانکی که تشکیل می شود و یک عده تلاش می کنند ویک سری کارهایی انجام می شود.بعدشم روز بعد در انباری هاست واکثر طرح ها غیر اجرایی است .حالایک سری طرح هایی جایزه می گیرند.به نظر من اسم و قالب جشنواره برای بعضی کارها مناسب نیست.دیگه بالاخره ذهنیت منفی نسبت به جشنواره ها هست. اگر بشود یک کار ابتکاری انجام داد مثلا طرح های برتر حوزه ی اوقات فراغت دیگر توقع جشنواره از آن نیست.ما عموما کارهای که در حال انجام کار هست یکی از اشکالات آن مقطعی بودن آن است مثلا یک سری فرم هایی می اید و طرح ها در آن پیاده می شود.و هیئت داورانی و تمام.ودیگر خیلی به آن توجه ای نمی شود.برای همین آدمهای حرفه ای هستند که بلدند چطوری جایزه ها رو در جشنواره ها ببرن.چون اصلا اهمیت کارو اینها نیست.بالاخره طرح را طوری می نویسند که مطلوب مجریان جشنواره قرار بگیرد.وبعد هم یک حمایت سطحی،من نظرشخصیم اینه و کاری به فرهنگسرای غدیرکه در مورداوقات فراغت انجام می دهد ندارم.هیجانیش نکنیم،جشنواره هیجان تولید می کند.و به نظر من با ان اشکال که اول گفتم مواجه می شویم. من با اصلش مسئله دارم.که مثلا چه آسیب هایی وارد می کند .اصلش رامن شخصی می گویم.اگر جور دیگر برگزار می کنیم اسم آن را جشنواره نگذاریم.یک کار خوبی که داردانجام می شود بگذاریم نهادینه شود.بعد که 1-2سال ادامه پیدا کرد،فرهنگسرای غدیربه عنوان مرجع تخصصی اوقات فراغت دعوت شد،کم کم این شکل پیدا می کند .یعنی بگذاریم این تشکلات بیشتر شوند و ازپنجاه تا به هفتاد و هشتاد برسد.بانک اطلاعات خوبی شکل بگیرد و شبکه مسائل خوبی پیش بگیرد.شبکه اوقات فراغت خوبی شکل بگیرد.ما الان بزرگترین مشکلی که در تشکل ها داریم این که تشکلات تخصصی نداریم.یعنی این هفت تا تشکل بشوند هفتاد تا تشکل تخصصی غنی سازی اوقات فراغت.که حتی بتوانند این هفتاد تاتشکل بتواندد اتحادیه ای تشکیل بدهند.سازمانی ایجاد بکنندو بتوانند تشکیلاتی ایجاد کنند برای غنی سازی اوقات فراغت و این به نظر من اثر گذار تر ازبخش جشنواره است.به نظر من جشنواره هیجان تولید می کند.انرژی مجریان را در حاشیه می گیرد.به اصلش اعتبار را هم جذب می کند .و شما مجبوری اعتبار زیادی راصرف کنی و نتیجه اش زا هم عرض کردم تعداد زیادی پاکت می اید و بعد می مانی اینها را چکار بکنی.نفربعدی که می آیدو جاتنگ است؟؟سوار فرغون می کنند؟؟؟می ریزن یک جایی!

برای جشنواره یک سری آیتم هایی در نظرگرفته شده که حالا اگر از بقیه جشنواره ها آسیب شناسی شده و کار شده این کار انجام بشود تا اثر بخشی بیشتری داشته باشد .کلیات جشنواره را خدمتتان عرض کنم که تشکلات طرح هایشان را می دهندو این طرح هایشان به دبیرخانه می رسد.انتخاب می شود طرح هایی که مطلوب تر و قابل اجراتر هست ونهایتا طرح هایی انتخاب می شود که قرار است اجرا شود دوستان این را کار نکردن،چون هنوز در حد یک طرح و ایده است و ان طرح را  در منطقه مورد نظر خود اجرا می کنندواین طرح توسط کارشناسان باز پخته می شود.ودوره هایی گذاشته می شود تااین دوست ما بتواند طرح خود را پخته تر کند.به کمک ان کارشناس.بعد از ان یک سری دوره های توانمند سازی تحت سه محوردوستان کار می کنند نگرش سیستمی ونگاه خلاقانه به مسائل و فنون طرح نویسی است.اینهارامی گذرانندو بعد مراحل بعدی جشنواره را طی کنندحالامی خواهیم نظر شما را در مورد این سه آیتم بدانیم.

فرآیند ،فرآیند خوبی است.وی چون من با اصلش مشکل دارم با ادامش مشکلی(دارم یا ندارم...کار خوبی که دارد برای غنی سازی اوقات فراغت انجام می شود،آلوده ی به جشنواره نکنیم ،جشنواره آلودگی می آورد.نارضایتی دارد.بگذارید.یک کار مستمر و سالانه انجام بگیرد.از طرح های خوب تقدیر کنید.از اجراها.ی خوب تقدیر کنید.یا بعد از این که طرح ها به اجرا رسید.یا از کارستهای خوب مصاحبه بگیرید.مشکل ما در اینجاطرح نویسی نیست.طرح خوب نیست کار خوب است.مثلا شما اگر می خواهید جشنواره طرح های خوب بگذارید با مسئول تشکل به مشورت بنشینید.

اگر شما به عنوان مسئول این بحث باشیدبخواهید همچین کاری را با تشکل انجام دهید قالب انرا با جشنواره می گیرید؟قالب آن بهتر است چگونه باشد؟

من می گویم کارهای خوب و مستمر بکنندو به کارهای خوب جایزه بدهیم!***(به هر کی بچه ی خوبی باشه ساکت باشه همیشه هم کارای خوب بکنه جایزه میدیم!!!)

بحث توانمندی تشکل ها چطور؟حالاآن را درچه چیزی بهتر می دونید؟چه برنامه هایی گذاشته شود؟حالا از بحث جشنواره که بیایم بیرون،اینکه خوددبیر خانه چه توانمندساز یهایی در نظر گرفته،شما چه برنامه ها یی برای تشکل ها می بینید که به توانمند سازی برسند؟و به هدفی که خود دبیرخانه داردبرسیم؟

درمسیر توانمند سازی یک بخشی آموزش هست ودیگر حمایت از کارهای خوب استو شما در بحث توانمند سازی یک کار خوبی می کنیدویگ الگوی خوب غنی سازی اوقات فراغت برجسته کنیم باقی را سعی می کنیم رعایت کنیم.مثلا ما  بیاییم طرح های الگو را که اجرا شذه حمایت کنیم بعد حالا اینها را در مسیر جشنواره بیاوریم به یک بهانه ای حالا شما می خواهید ازآنهایی که خوب کار کردند تقدیر کنیدو ضمنا یک رقابت ایجادمی کنید اصل کار جشنواره این است که به یک رقابت سالم برسند.چون بن تشک ها رفاقت و ...است. بنابراین چیزی که هست بحث مستند سازی کارهای خوب را ما داریم.

بحث جشنواره مسیری است که حالا دوستان می گوییم دارندکار میکنندو اجرا می کنند.حالا توسط متولیان این امر،حالادیگر این اسمش جشنواره نیست کاری است که انجام می گیردو به نتیجه مطلوبی که می خواهیم برسیم.خب در این روند برای اینکه دست اندرکاران خوب کار انجام دهند باید چه کار کرد؟این قالب کار راداریم می بینیم.

باید حداقل2-3طرح را دید که چگونه عمل می کند و به صورت کلی نمی توان قضاوت کرد.واقعیت اینه که در این مورد چیزی به ذهن من نمی رسه.ولی اگه بحث مستندسازی را برای شما توضیح بدم ومستندسازی نه این عکس وفیلم اینا،مستند سازی اینه که این کار چه آثار و برکاتی برای منطقه یا محله داشته؟چه بخش از ا وقات فراغت ما حل شده؟و اینرا در قالب تصویر و عکس بگوییم.وبه دنبال خروجی ها باشیم.این نکته مهم است.وما فرآیند دیگری که اضافه کردیم این که ما توانسته ایم چه مواردی رااصلاح کنیم؟هدف شما چی بوده و چقدبر مبنای این اهداف پیش رفتید؟وچقدر توانسته ایم چالش های محدوده ی جغرافیایی خودرا حل کنیم؟اینهارا در مسیر رقابت قرار دهیم.به جای نوشتن.

خب اگر موردی از جشنواره ،دبیر خانه،بحث اوقات فراغت،تشکل ها هرکدام ازین واژه ها صحبتی به صورت جداگانه دارید می شنویم.

در کلیت کار این کار خوبی است.مثلا در این عرصه فرهنگسرا وارد شده که می خواهد به نوعی کار میدان داری را انجام دهد،و این که کارر کردن با تشکلها خیلی سخت است وحتما دوستان باید جوانب کار را بسنجندو از شکل کار مشخص است که رعایت می کنند.و من فکر می کنم ظرفیت های ناشناخته ای در این عرصه ها هست که نیاز به کشف شدن داردو دبیر خانه از این طریق می تواند اینها راکشف کند.آن بحث و نکته ی کلی من آن است که این کاری اوقات فراغت در فرهنگسراها شروع کرده،بایذ برای کل سال باشد.و هدفگداری برای اقشار مختلف حتی به نفکیک جنسیتی وتفکیک خانوادگی

 

 
 
 
Copyright © 2012 - All rights reserved
طراحی سایت و بهینه سازی وب سایت توسط پورتال فراتک