یا علی‌بن موسی‌الرضا برای گدایی آبرومندانه آمده‌ام زیرا که مشهدالرضا امشب خاستگاه دل مشتاقی مشتاقان است.
مشتاقان اهل بیت برای عرض تسلیت به امام عصرشان  به پابوسی شمس‌الشموس می روند.
اینجا  مشهد الرضا است همان که سرزمینی دل‌ها را به سوی خود می کشاند و چشم ها را مشتاق دیدن گنبد بارگاه رضوی در انتظار می گذارد.
زائران پیاده، هیئت‌ها و دسته‌های عزاداری از سراسر استان، شهرها روستاهای دور به خاطر عشق و محبت خاندان اهل بيت(ع) به ويژه امام هشتم)ع) دارند به سمت حرم رضوی و برای عرض تسلیت به خدمت علی بن موسی الرضا (ع(می رسند.
این روز شوری در دل پير و جوان و زن و مرد در سراسر اين كره خاكی ايجاد می شود و ناخودآگاه دلها را متوجه بارگاه منور می کند و در سوگ و ماتم عزيزترين خاندان خود می نشینند.
اين عشق و محبت مشتاقان  با هزاران اميد به پنجره فولاد امام رضا(ع) گره خورده است تا شايد قفلی بر دل خسته آنان گشوده شود.
بسی دامنه محبت مردم به امام رضا(ع) گسترده است كه ميليون ها زائر و مجاور را از سراسر كشور برای عرض تسليت در هوای سرد به ويژه نزولات آسمانی به خود جذب كرده است.
محبتی كه هزاران زائر مسافت های طولانی را از شهرهای مختلف استان با پایپياده طی كردند تا اندك عشق و علاقه خود را محضر دريای رئوفيت حضرت ثامن الائمه(ع) اعلام کنند.
علی‌بن موسی‌الرضا یاری کن آنانی را که  با دلی پر از امید و اشتیاق از پشت پنجره ضریح،  اشک چشم هایشان را صیقل می دهد؛ سفیر انعکاس عشقبازی عاشقان کوی تو باشند.
همه امید مشتاقان به پنجره ضریحت دخیل شده است آقا و آنقدر اشک و ناله می کنند تا به این بهانه گناهانش ریخته شود و سپس اجازه دعا خواندن و جاجت گفتن را کسب کنند.
شفاعت کن مولا جان  برآورده ساز حاجت مشتاقانت را مرهمی بر دل سوزان آنان بگذار بهترین و زیباترین حاجت هر زائری قبولی شفاعت است چراکه هر انسانی از ضمیرش آگاه است و می‌داند که آنگاه که پرده‌ها کنار زده شود و همه چیز آشکار شود رو سیاهی برای بنده روسیاه می‌ماند که در دنیا به دنبال طلب شفاعت نبوده است و دیگر اینجا سرای پایان است اما آنچه که از قرآن واحادیث مستند اسلامی برمی‌آید این است که در روز قیامت، خداوند، قرآن، پیامبر اکرم (ص) انبیا، علما، شهدا و امانات الهی شفیعان روز قیامت هستند.
این روزها قلب‌ها بیشتر به سمت مدینه پرکشید و گام ها به سوی حرم مطهر ثامن الائمه برداشته شدتا از پس مهر تایید شفاعت دردانه عالم محمد مصطفی)ص) گریستن بر غربت علی‌بن موسی‌الرضا (ع)، بهانه‌ای برای برچیدن غربت زائران رضوی در روز شفاعت شود.
حضور کبوترها، دسته ها، هیئت ها، نوای نقارخانه، و پاهای پینه بسته و یخ زده زائران پیاده شهادت می‌دهند که هر کدام از آنان در پس نجواهای خود پس از آنکه در آینه وجودشان به خودشان، قصد دارند از امامشان و رهبر و پیشوای خود شفاعت گیرند.
مولای من ما منتظریم تا برهمه خطاهایی که تاکنون از سر جوانی و غفلت ونادانی مرتکب شده‌ایم قلم عفو بکشی و آبرویمان را نزد حضرت زهرا(س) و علی مرتضی(ع) حفظ کن، خوف و ترس، رجا و امید در کنار هم انسان را از قرار گرفتن در پرتگاه نابودی و ذلت نجات می‌دهد.
از همین جا صدای قبولی حاجاتمان را طنین‌انداز فضای دل‌انگیز حرم می کنیم تا باز هم همه بدانند که او هست.
اللهّمَ صَلّ عَلی عَلی بنْ موسَی الرّضا المرتَضی الامامِ التّقی النّقی و حُجَّتکَ عَلی مَنْ فَوقَ الارْضَ و مَن تَحتَ الثری الصّدّیق الشَّهید صَلَوةَ کثیرَةً تامَةً زاکیَةً متواصلهً مترادفهً  کافضل ما
صلیت علی احد من اولیائک.